συμβούλιον

συμβούλιον, -ου, τό

(σύμβουλος), [in LXX: 4Ma.17:17 א * ;]

a word of the Græco-Roman period (of. Lat. consilium, and see Deiss., BS, 238) = cl. συμβουλία (Arist., Xen.),

1. counsel: σ. λαμβάνειν, Mat.12:14 22:15 27:7 28:12; διδόναι, Mrk.3:6 (ποιεῖν, Rec.); ποιεῖν, Mrk.15:1 (ἑτοιμάζειν, WH, mg.).

2. By meton., a council (4Mac, l.with א; συνέδριον, AR): Act.25:12 (see MM, xxiv).†

(AS)